Don Webb: Siedem Obliczy Ciemności – Rozdział IV – Teoria

Błogosławiony jest człowiek, który zna te rzeczy, który sprowadził Niebiosa w dół na Ziemię i wziął Ziemię i uniósł ją ku Niebiosom, a tym samym stworzył dla siebie Pustkę.

Księga Gnozy Niewidzialnego Boga

 I. Matryca Historyczna

Za panowania XXVI dynastii egipscy faraonowie zatrudnili greckich najemników, a wynikła z tego wymiana kulturalna wytworzyła tradycję hermetyczną, syntezę egipskiej kosmologii magicznej i greckiej spekulacji filozoficznej. Tło kosmologiczne zostało ustalone za czasu śmierci Aleksandra, zaś swój indywidualistyczny szczyt osiągnęło 600 lat później. Przeanalizuję greckie i egipskie kontrybucje do hermetycznego światopoglądu, by następnie zaprezentować syntetyczną relację teorii hermetycznej w odniesieniu do dzisiejszych setiańsko-tyfonicznych praktykantów.

Egipt dodał dwie idee do hermetycznej mikstury. Pierwsza to wiara w siłę idei, zaś druga to pojęcie cyklów stworzenia, które kulminują się w samo-stworzeniu. Inwazja obcokrajowców zapewniła ideę, że magia może być zastosowana do indywidualnych dążeń, miast do wspierania kosmicznego porządku. Każda z tych idei zasługuje na analizę.

II. Moc Idei

Dwa Lądy zaistniały wpierw jako idea. Około 3100 r. p.n.e.Narmer, pierwszy faraon, zjednoczył swoją kulturę Południa (afrykańską) z kulturą Północy (azjatycką/semicką). Dwa ludy, oddzielne rasowo i językowo zostały powiązane ze sobą poprzez ceremonie magiczne, obstawające, że od tej pory są jednością. Siłę polityczno-magicznej pracy Narmera można dostrzec nie tylko w tym, że Egipt przetrwał 3000 lat, ale również w tym, że Egipt jako koncept magiczny wciąż przyciąga umysł jak żaden inny koncept. Rozważcie ile organizacji magicznych i religijnych zarówno w starożytności, jak i dzisiaj bierze korzenie z pracy Narmera – z idei Egiptu.

Za czasów królestwa i imperium idea Egiptu była ucieleśniona w faraonie. Była wystarczająco silna, aby chronić i wzbogacać kulturę, nawet gdy faraonowie nie byli z urodzenia Egipcjanami. Greccy Ptolemeusze zostali zaakceptowani przez Egipcjan, jako że wykonywali rytualną gestykulację i zaadaptowali 35 tytułów magicznych. Persowie, którzy czynili mały, lub żaden wysiłek w stronę połączenia się z ideą Egiptu, podlegali pogardzie. Fanatyzm, który powoduje wcielenie idei to dziedzictwo Egiptu dla świata.

Większość egipskiej nie-medycznej magii była dwóch rodzajów – wysyłanie emocji lub idei do innych, lub odbieranie emocji i idei z boskiego źródła. Roiło się od zaklęć wysyłających szaleństwo (Neba), melancholię (dehkert) lub “zły sen” – zaś wysyłanie śmierci było rzadkie. Magia (heka) wywodzi się także od uzyskania wglądu (sia).

Rozumienie świata było największym z kluczy do magii, a zatem podstawowym celem magika było poszukiwanie twórczego Rozumienia. Twórcze Rozumienie było fuzją dwóch postrzegawczych zdolności intelektu i emocji oraz ukrytego boga psyche (patrz Rozdział 7 nt. zjednoczenia Shu, Tefnut i Nienazwanego Boga). Magiczna moc może zostać uzyskana poprzez astralną podróż do Wyspy Ognia (aa-Ilsemser-t), miejsce narodzin boga xephra, gdzie moc jest generowana przeciw siłom Chaosu (Apepowi), przeciwdziałających odnowie kosmicznego życia. Może być również pozyskana w podróżach do miejsc o przejściowej naturze, takich jak horyzont. Ta idea stała się poglądem zarówno gnostycznych, jak hermetycznych wstępujących. Magiczna moc mogła być ponadto nauczana (sba) przez “zbawczych” bogów lub żywych ludzi.

Jeśli idea jest używana do kierowania grupą, w której pojedynczy mężczyzna lub kobieta myślą ideę, a wszyscy urzeczywistniają ją jako grupa – wtedy nieuchronnie poprowadzi ku totalitaryzmowi i utracie godności ludzkiej. Jeśli idea jest urzeczywistniana raczej w unikalnych jednostkach, niż grupie, może prowadzić do osobistego wzmocnienia, które tak zbliża się do boskości, jak może być otrzymane w okowach życia i natury. Samo to wykorzystanie idei przetrwało długo po upadku myślenia hermetycznego w Egipcie i było jednym z pierwszych czynników Hermetyzmu odnowionych w Europie po Renesansie. Wśród jej remanifestacji jest Rewolucja Amerykańska. Przewidywalnie moc idei wstąpiła ponownie na poziom osobowy; jednakże w przeciwieństwie do jej poprzedniej manifestacji, w ograniczonym środowisku geograficznym i społecznym – teraz jest dostępna na skalę globalną.

Jest to jednak ciężka ścieżka i nieliczni się na nią odważą.

III. Cykle Stworzenia

Szczególną Egipską ideą jest ta, że Stworzenie podlega postępującemu definiowaniu przeciwko matrycy chaosu, a znanie ścieżki tej definicji staje się źródłem mocy. Wiele kultur śródziemnomorskich podkreśla ewolucyjną naturę kreacji. Materia zostaje stworzona przez najstarszych bogów, poprzez akty reprodukcyji tworzących tych bogów, którzy zmienią to, co zostało już stworzone i uwarunkowane. Egipski magik pociągnął tą ideę o krok dalej. Stałby się następnym w kolei bogiem mającym możliwość zmiany kreacji. Jako taki wpierw musiałby zmodyfikować własną kreację, a więc stać się samo-stworzonym.

Ten oczywisty paradoks leży u serca egipskich hymnów religijnych. Hymn może się rozpoczynać od opisu źródła Kosmosu, mówiąc o czynach jakiegoś boga-stwórcy, jak np. Atum (którego imię oznacza jednocześnie “Tego, który jest doskonały” oraz “Tego, który nie istnieje”) oraz sukcesywnym rodzeniu się bogów, aż do momentu wzmiankowania boga, o którym hymn traktuje, jak np. rzemieślnik Ptah. Wtedy o obiekcie kultu oznajmia się, że jest “Tym, który jest stworzony z siebie samego.” Xefer – des.f – te wyrażenie pojawia się co najmniej tak wcześnie jak Piramidalne Teksty Starego Królestwa (a być może wcześniej, skoro hieroglif dla xephra, wschodzącego słońca, którego imię wywodzi się z korzenia oznaczającego “bycie i stawanie się”, pojawia w pierwszych zapisach siedzib predynastycznych).

Ta ramzejska (tj. pochodząca z okresu panowania XX dynastii) idea przeszła do greko-egipskiej syntezy rok po podboju Egiptu przez Aleksandra, wraz z napisaniem papirusu Bremnera-Rhinda. Jedno z zaklęć w imię zgładzenia Apepa rozpoczyna się jako kosmogonia, w której Pan Zróżnicowanej Egzystencji zaczyna jedynie od opisu procesu swojego zaistnienia słowami xepra xeper xeperu. Najwyższa magia była zasadniczo narracją, która ustala mówcę na pozycji ostatecznego podmiotu, a wszechświat jako obiekt. Jakkolwiek proces poznania przeszłości i następnie oddzielenia się od niej, w celu zarządzenia nowej kreacji jest zasadniczym aktem praktyki hermetycznej. (Patrz Rozdział 7 nt. papirusu Bremnera-Rhinda i jego znaczenia.)

Doktryna Logosu, która zaszyfrowała cykle stworzenia, dopełniła myśl gnostycką i hermetyczną. Szczególnie ciekawy jest Codex Brucianus, koptyjski tekst napisany w 3 wieku, opisujący moce Słów do Tworzenia Eonów, które mogą być postrzegane jako szczeble drabiny do boskości. Najwyższy Eon to ten Samo-poczętego. Ku temu Eonowi poprzez swoje akcje zmierzają wszyscy, zmieniając Eony poniżej. Ta ścieżka mocy poprzez kontrolę magiczną jest esencjonalnym celem setiańskim.

Części Kodeksu Brucianus zostały opublikowane przez członka Złotego Świtu, Florence’a Farra i zostały zaadaptowane przez Aleistera Crowleya w jego teoriach Magusa, Słów i Eonów. Te egipskie idee cyklów stworzenia przenikają i konstruują większość zachodniej magii. Remanifestacja tych idei pozwala obecnym magikom zrobienie z nich nawet potężniejszego użytku, niż ich odpowiednicy w późnej starożytności.

 IV. Idea Indywidualizmu

Indywidualizm jako cnota był pojęciem obcym Egiptowi (i dlatego jego pojawienie się pierwotnie utożsamiono z Setem, bogiem obcokrajowców). Kosmologię egipską cechowała koncentracja na faraonie, który jako Żyjący Horus był inkarnacją idei ludzkości. Wczesne kulty pogrzebowe były całkowicie oparte na tej postaci, będącej mediatorem pomiędzy bogami, ludźmi i umarłymi. Relacja z wszechświatem zależała od relacji z faraonem.

Słowo oznaczające idywiduum pojawia się tylko podczas panowania XVIII dynastii. Popularne kulty pogrzebowe koncentrowały się na idei tożsamości umarłych i Ozyrysa.

Indywidualistę obarczono etykietą “Setianina” tak wcześnie, jak Księga Snów (tekst napisany w Królestwie Środkowym, lecz nasza jedyna kopia pochodzi z XIX dynastii).

Bóg w nim to Seth… jest człowiekiem ludu – umiera śmiercią… błędów… źródeł siły… Jest rozwiązły sercem w dniu sądu… rozgoryczenie w jego sercu. Jeśli pije piwo, pije je aby wywołać konflikt i niepokój. Czerwień białka jego oczu jest jego bogiem. Jest tym, który pije to, czego nie cierpi. Jest umiłowany przez kobiety poprzez ogrom swojej ku nim miłości. Choć jest z królewskiego rodu, ma osobowość człowieka ludu… Nie przejdzie na zachód, lecz jest umiejscowiony na pustyni jako łup dla drapieżnych ptaków… Pije piwo tak, aby spowodować zamęt i spory… Podniesie bronie wojenne – Nie odróżni mężatek od… Jak wobec każdego, kto mu się przeciwstawia napiera… Masakra powstaje w nim i zostaje umiejscowiony w krainie umarłych… 

Jednak koncepcja indywidualizmu jako pozytyw wystąpiła w egipskiej myśli tylko za sprawą nadejścia Greków. Być może duch magii (moja wola nastanie) szedł w parze – lub nadrzędnie – z duchem religii (twa wola nastanie).

 V. Magiczna Kontrola

W magii hermetycznej istnieje dwojaki podział, magia operacyjna realizująca potrzeby i magia inicjacyjna, ucząca o prawdziwych potrzebach. Zaklęcia w tej książce są głównie pierwszego rodzaju – operacje mające na celu wywołanie miłości, ochrony i pobłogosławienie miejsca pracy. Natura tej pracy jest dla każdego jasna.

Drugi typ magii może zostać określony objaśniającym, lub inicjacyjnym. Te magiczne formuły zajmują się ustanawianiem dożywotniego procesu Wtajemniczenia. Są jak ryty przejścia wykonywane przez ludzi religii, lecz odróżnia je istotny czynnik – reprezentują zmianę raczej indywidualną, niż społeczną. Rytuały przejścia nakierowują i integrują jednostkę ze społeczeństwem. Na przykład rytuał komunikujący przejście w dorosłość informuje społeczeństwo, że zaangażowana jednostka od tej pory posiada pewne odpowiedzialności i moce. Ryt wtajemniczenia informuje psyche jednostki, że on lub ona od tej pory posiadają pewne odpowiedzialności i moce. Magia inicjacyjna – kiedy praktykowana przez jednostkę – oddziela go – lub nią od matrycy społecznej.

Wtajemniczenie nie następuje w magicznym kręgu, lecz w nim zostaje objaśnione. Nie wstępuję się w dorosłość poprzez (powiedzmy) otrzymanie dyplomu ukończenia szkoły, lecz to wydarzenie ilustruje różne inne procesy, które mogły nastąpić. Absolwentowi szkoły wyższej łatwo jest rozpoznać, że coś się stało, jako że rytuał podbijają nie tylko jego czapka i sutanna, lecz również te jego rówieśników, muzyka, tłumy itp. Magik ostatecznie ma tylko swoją wolę do zapewnienia wiedzy koniecznej do zmiany. W skrócie, aby działać magią zmieniającą jaźń, wola magika musi być tak silna w jej lub jego subiektywnym uniwersum, jak silne wydają się połączone wole innych. Kiedy ta siła woli zostaje osiągnięta, podąża za tym magiczna kontrola nad życiem. Dopóki jednostka jest silniej motywowana przez wstyd, strach lub pragnienie akceptacji, on lub ona nie mogą praktykować magii o charakterze inicjacyjnym.

Postać Seta-Tyfona, rebelianta przeciw bogom, nie może zostać inwokowana w psyche motywowanej przez zewnętrzny bodziec.

Operacja magiczna ma komponent inicjacyjny/obrazujący do tego stopnia, w jakim magik sukcesywnie staje się niczym Set-Tyfon. Nie stapiamy się z boskością tylko aby przyjąć jej moc, lecz aby przyjąć jej mądrość. Wraz ze wzrostem mocy magików praktykowane ryty staną się coraz bardziej wolne od preprogramowania. Słowa mocy – voces magicae – staną się coraz bardziej precyzyjnymi narzędziami, wykorzystywanymi w celu uzyskania dostępu do boskich stanów. Magik wraz z praktyką uwolni się od tekstów i wraz z każdą udanym unieśmiertelnieniem duszy, zacznie działać na coraz bardziej boskiej płaszczyźnie. Dla zaawansowanego magika każde działanie staje się magicznym. On lub ona jak się powiada staję się magią (heka) samą w sobie.

Większość z aspirujących do tego boskiego stanu zawodzi na jeden z dwóch sposobów. Pierwszym (i najpowszechniejszym) jest zakładanie, że osiągają ten stan ponieważ są zdolni go pojąć. Jasne – rozumują – jeśli znam tą rzecz, to nią jestem. Z tego samego powodu tylu ludzi, którzy nigdy nie wypróbowali ręki do zapełnienia pojedynczej pustej strony, uważa że są zdolni do napisania Wielkiej Amerykańskiej Powieści. Magik powinien wyznaczać sobie coraz większe zadania, większe wyczyny do zrealizowania. Setiański magik powinien unikać poczucia zastoju (wen), który cechuje Ozyrysa i poszukiwać stanu obejmowania ciągłego wzrostu (xeper), który cechuje Seta (i pozwala mu wznieść się nad Ład i Chaos). Druga forma porażki polega na szukaniu mocy bez rozpoznania, że wiąże się ona ze wzmocnieniem wszystkich części kompleksu ciało-dusza. Wielu magów, którzy osiągają wielki cud mądrości, nie dostrzega że bez jej codziennego użytku, wielkie potwory id są całkiem gotowe do przejęcia kontroli. Fenomen życia utrzymuje nas pełnymi schorzałej woli i pragnień, które nie czynią nic poza przeszkadzaniem nam, jeśli damy im bezmyślną siłę.

Takie upoważnienie może uczynić z nas nie tylko małostkowych tyranów, ale ma też długoterminowy efekt duchowy. Stan stawania się efektywnym duchem (akh), będący celem Tyfonicznych Hermetyków nie jest czymś pewnym. Można równie dobrze stać się mściwym duchem (mut), którego funkcja ogranicza się do karania żywych. Akh nieprzerwanie wpływa na życie na tej Ziemi, w celu ukształtowania miejsca, w którym będzie mogło się remanifestować. Mut jedynie torturuje tych, których nienawidzi. Może zostać inwokowany przez magika w celu wykonania jego brudnej roboty. Jest ich wiele, jako że świat przepełnia wielka nienawiść.

Jeśli ktoś podczas swego życia, gdy jest najbliżej powiązany z tym światem, nie jest w stanie przywołać wydarzeń za pomocą samej woli, z pewnością nie będzie zdolny uczynić tego po śmierci. Praktyka magicznej kontroli nad życiem jest zasadniczym celem każdego poszukującego osobistej nieśmiertelności. To składa się na cel Paxer-Netery i jest ukrytym znaczeniem najpotężniejszego z imion Seta Tyfona, PAKERBETH (Wzniosłem się do poziomu Seta).

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s